jazz

Het Real Book is al vele jaren de ‘bijbel’ van menig jazz muzikant. Bijna alle ‘jazz standards’ als ‘lead sheet’, dwz in de vorm van melodie met akkoordaanduidingen gebundeld in één band. Er is  ook een versie voor bassisten en voor blaasinstrumenten in Bb en Eb en een ‘vocal real book’ met toevoeging van teksten onder de noten, de minimale gegevens die je nodig hebt om op elk instrument de melodie te spelen en erop te kunnen improviseren. Nu is er een boek met informatie over hoe je het beste uit een Real Book kan halen.

Het Real Book was een illegale uitgave, die de hele wereld doorging.  Misschien dat daarom nooit de naam van de samensteller(s)  boven water is gekomen. De toegekende akkoorden bij de songs weken af van die van de orginele bladmuziek uitgaven. Veel "standard" jazz songs komen oorspronkelijk uit musicals. De akkoorddichtheid onder de melodie was vaak kleiner om meer ruimte te kunnen geven aan de improvisatie. Zie hieronder eerst de Real Book versie van 'April in Paris' en daaronder een uitgewerkte versie met  'meer' akkoorden voor piano:

Een van de laatste jazzpianisten van het eerste uur is niet meer. Hij stond begin jaren 50  mede aan de basis van de 'cool jazz', een stroming waartoe ook o.a. Miles Davis en Chett Baker behoorden. Hij was aanvankelijk door zijn conservatoriumstudie en compositielessen bij de Franse componist Darius Milhaud voornamelijk klassiek georiënteerd. Milhaud moedigde hem aan jazzmuziek te blijven maken. Het nummer 'Take Five'  op de plaat 'Time Out' uit 1959 bezorgden hem en zijn kwartet wereldfaam. Ook "Blue Rondo à la Turk" dat op dezelfde plaat verscheen werd een klassieker.  Hij trad in 2004 als 83-jarige nog op tijdens North Sea Jazz in Den Haag. Vandaag zou hij 92 geworden zijn.

Wat is er nu zo bijzonder aan het nummer 'Take five'?  

De 37e editie van North Sea Jazz 6, 7 en 8 juli in Ahoy staat weer voor de deur. Een festival waar onder één dak drie dagen lang jazzmuziek uit het verleden, heden en de toekomst wordt gepresenteerd.
Ook in Rotterdam, als opwarmer naar het NSJ, alweer de 7e editie van North Sea Round Town. Concerten, tentoonstellingen en jamsessies; van jazz, blues en hiphop tot alle denkbare cross-overs.

Het komt niet vaak voor, dat er een methode voor het leren bespelen van een muziekinstrument veschijnt, die zo doorwrocht en compleet is als “Comprehensive bass method for jazz players”, geschreven door Hein van de Geyn, dé bijbel voor (aankomende) jazzbassisten.

 (laatst bijgewerktop 02-10-2012) iReal Book is een verzameling  accoordschema's van honderden jazz- ,pop- en latinnummers, voor de iPad, iPhone en iPod Touch. Vanwege auteursrecht bevatten deze  geen melodieen en teksten. Handig bij optredens. Een zanger(es) begeleiden, die in een andere toonaard wil zingen ?

 Kijk en luister naar KNOarts Charles Limb bij een presentatie over hoe hersenen werken tijdens een muzikale improvisatie.

In het kader van Muziek op Zondag liet het trio Rowan de Vos gisteren jazzstandards door de Centrale Bibliotheek Rotterdam klinken. Alle muzikanten studeren nog aan de Codarts/Rotterdams Conservatorium. Met Rowan de Vos (piano), Maurits den Hollander (contrabas), Darryl Ciggaar (slagwerk) met special guest Stan van de Wetering (altsax). Een korte video-impressie met de vertolking van het nummer 'So What':

Een eenduidige definitie van jazz gezien de vele ontwikkelingsvormen vanaf het ontstaan begin 20^e eeuw is moeilijk te geven. Swing en improvisatie zijn over het algemeen continue geldende kenmerken. Swing is de ritmische stuwingskracht, die je syncopisch met je vinger doet knippen. Dat knippen vindt niet plaats op de hoofdaccenten maar vlak daarna, gezien binnen het notenbeeld op de 2^e en 4^e tel van de maat. In de vertolking zorgen alle instrumenten samen voor die swing. Het ritme van de swing laat zich moeilijk in een strakke notatie vertalen. Het zijn minieme tijdsverschillen ten opzichte van de strakke maatvoering, die voor het swinggevoel zorgen In jazztermen hebben we het dan over timing.

Het waren begin vorige eeuw met name in Frankrijk woonachtige componisten, die zich af en toe lieten inspireren door jazz: Debussy in een paar van zijn pianowerken, Ravel in zijn 2e vioolsonate, Milhaud in La Creation du monde" en Strawinsky o.a in zijn Ebony Concert.

Jazz en Debussy

Als we het hebben over historische figuren uit de klassieke muziek hebben we het altijd over componisten. We staan er niet bij stil dat Bach, Mozart, Beethoven in hun tijd naast componist juist ook beroemde vertolkers waren. Het toetsinstrument, dwz klavecimbel, klavichord, orgel of piano leende zich uitstekend voor solistische uitvoeringen.