Mondharmonicalegende Toots Thielemans overleden

22 aug 2016

Gisteren overleed op 94 jarige leeftijd de legendarische in Brussel geboren mondharmonicaspeler Toots Thielemans. Een maand geleden belandde hij in het ziekenhuis nadat hij gevallen was. Thielemans stierf zo goed als in het harnas. Tot twee jaar terug was hij nog op het podium te bewonderen.  Zijn karakteristieke sound leeft gelukkig voort in vele opnames met jazzlegendes als Ella Fitzgerald, Miles Davis, Bill Evans, Chet Baker en Charlie Parker en muzikanten als Paul Simon, Stevie Wonder en Billy Joel. Eigenlijk moet ik een lijst opstellen van artiesten waarmee hij niet mee heeft opgetreden.
Ook voor tv en film speelde hij inmiddels onsterfelijk geworden tunes als Baantjes, Sesamstraat, Turks Fruit en Midnight Cowboy. Bluesette is een van zijn bekenste nummers. Hier komen twee muzikale culturen, blues en musette samenkomen. De melodie verzon hij trouwens fluitend,  zichzelf daarbij begeleidend op zijn gitaar. Dat was zijn eerste instrument. De mondharmonica begon hij in de jaren 30 als astmapatiemt te spelen om controle te krijgen over zijn ademhaling. Met het vorderen der jaren werd die astma echter steeds meer belastend. Het instrument, hij noemde het 'zijn broodje' werd aanvankelijk in de jazzscene nauwelijks geaccepteerd. Volgens producer Quincy Jones zorgde hij in zijn eentje voor de emancipatie van de  mondharmonica. 
Bij Bibliotheek Rotterdam kun je terecht voor het lezen en lenen van cd's, DVD's een biografie en bladmuziek, waaronder:

Bluesette bewerking voor Bigband met partituur en losse partijen

Baantjer ,bladmuziek voor wie dit nummer op mondharmonica wil spelen of begeleiden

Jazz harp  bladmuziek met oefeningen voor mondharmonica en een interview met Toots Thielemans (Engels) door Richard Hunter met cd

Biografie Toots Thielemans door Marc Danval, 2009

Hoewel de Brusselse jazzgrootheid Toots Thielemans (geb. 1922) tegenwoordig regelmatig wordt gefêteerd, blijft zijn levensverhaal grotendeels onbekend en krijgen we meestal slechts een opsomming te horen van zijn grootste successen en alle grote namen met wie hij heeft gespeeld. Ook deze eerste biografie heeft veel weg van zo'n opsomming, waarbij auteur en jazz-recensent Marc Danval ook nog hoofdstukken wijdt aan de drie 'instrumenten' van Thielemans (mondharmonica, gitaar en fluiten). Dit alles wordt min of meer chronologisch geordend, maar met vele tijdsprongen, overlappingen, hiaten en onevenwichten, en in een stijl die soms zwaar op de hand wordt. Toch blijft het fascinerend te lezen over het merkwaardige leven van de muzikant en worden er vele onbekende facetten naar boven gehaald. Danval schetst ook een boeiend beeld van de Amerikaanse en Belgische jazz-scene vanaf de jaren '50. Over de recente decennia schrijft hij niet veel. De knappe kleurenfoto's (kleur en zwart-wit) van Jos Knaepen tonen wel een aantal hoogtepunten uit die jaren. Die recente foto's worden aangevuld met een aantal oudere zwart-witbeelden. Ook werd het boek mooi vormgegeven.

 

Nieuwe reactie inzenden

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.

Meer informatie over formaatmogelijkheden

CAPTCHA
Deze vraag wordt gebruikt spam-inzendingen te voorkomen. Let op: hoofdlettergevoelig.
Beeld-CAPTCHA
Voer de bovenstaande karakters in.