Gezonde voeding bestaat niet (De Boekenneus Alek Dabrowski)

15 dec 2016

De Boekenneus steekt zijn neus graag in boeken. Hij leest fictie en non-fictie en heeft een neus voor actuele verhalen en levenslessen in de literatuur. De boekenneus is Alek Dabrowski.

 

In ons land is de belangstelling voor voedsel de laatste jaren enorm toegenomen. Foodblogs schieten als paddenstoelen uit de grond. Op thegreenhappiness.com of chickslovefood.com schrijven jonge vrouwen vol enthousiasme over gezonde voeding. Dagelijks lezen duizenden mensen hun verhalen.

Restaurantrecensies schrijven met name over de smaak van het eten, terwijl Foodbloggers focussen op gezond eten. Maar gezond verkopen zij als lekker en bovendien goed voor de lijn, twee vliegen in één klap. 

Bij de dames van The Green Happiness verdwenen tal van klachten toen zij overgingen op gezond eten. Deze boodschap brengen zij graag over op hun lezers. Zij propageren een dieet met veel rauwe groente en fruit en zo min mogelijk eiwitten. Zij noemen het overigens geen dieet, maar een levensstijl. Onlangs lagen zij onder vuur vanwege hun beweringen over de gezonde werking van producten als kokosolie. Elke dag twintig minuten spoelen met een theelepel kokosolie in de mond en alle afvalstoffen zouden zijn verdwenen.

Vanuit wetenschappelijke hoek kwam hier kritiek op. Een van de critici was de bekende hoogleraar voedingsleer Martijn Katan. In zijn boek ‘Voedingsmythes’ bespreekt hij een hele reeks ideeën over voeding. Zijn manier van vertellen werkt sterk ontnuchterend. Hij vraagt zich voortdurend af of wat er beweerd wordt over voeding wel klopt. Zijn conclusie is dat de meeste claims niet te bewijzen zijn.

     

Een van de mythes is het idee dat er specifieke stoffen bestaan waar je dik van wordt. Als je maar weet welke dit zijn, dan kun je deze vermijden en val je vanzelf af. Vroeger was vet de grote boosdoener, nu zijn het koolhydraten. Het probleem bij afvallen is vooral het feit dat er zoveel en zo makkelijk overal voedsel verkrijgbaar is: het ruikt heerlijk, het heeft een lekkere bite en het is goedkoop. Minder eten is dus lastig. De omgeving moet veranderen: verbeter het aanbod in kantines, geef kinderen op school water te drinken in plaats van sap, stimuleer het fietsen, et cetera. Het klinkt allemaal logisch, maar veel mensen willen snel resultaat zien. Zij voelen zich lamlendig of zijn te dik en zoeken naar een ‘quick fix’. Katan stelt hen teleur, een snelle oplossing bestaat niet. 

     

Dat voeding en omgeving sterk met elkaar samenhangen laat Maarten ’t Hart zien in zijn hilarische boek ‘Het Dovemansorendieet’. Hij begint met een hoofdstuk over zijn jeugd. Wat at een gezin uit Maassluis in de jaren vijftig? Stipt om half één werd de warme maaltijd opgediend. Het weekmenu stond vast: dinsdag gruttenbrij, woensdag andijvie met aardappelen, donderdag bruine bonen met stroop. Vlees kwam zelden op tafel want dat was te duur. Groentes werden tot smurrie gekookt. Op zondag diende men de Heere. Koken was dan verboden, zodat de aardappelen een dag tevoren geschild moesten worden en in water werden gezet. De knollen bleken zondag verbluffend vies te smaken.

Het meest smakelijk schrijft Maarten ’t Hart over de maandag. Dan stond er broodpap op het menu: oud brood opgewarmd in een pan melk. “Wat je dan kreeg tart elke beschrijving. Het menigmaal reeds enigszins beschimmelde brood transformeerde zich tot een klonterige, vormloze, kwalachtige, blubberige substantie. De grens tussen melk en brood viel langzaam weg. Op de melk verscheen, verrijkt met klodderige broodkruimels, het door ons kinderen zo innig gevreesde vel.”

Maarten ‘t Hart gaat in zijn boek in op een aantal populaire ideeën over voeding en afvallen. Zijn conclusie is dat ons eten veel te lekker is. Wil je echt afvallen, dan moet je vooral hele vieze dingen eten, zoals broodpap.

Omdat overal om ons heen gezonde voeding zo nadrukkelijk wordt aangeprezen ben je geneigd veel ervan te geloven. Het is goed om hier kritisch naar te kijken. Eet vooral gevarieerd en met mate en sla niet door in zelf opgelegde regels. De grens tussen gezonde en ongezonde voeding is niet scherp te trekken. Katan en ’t Hart zijn het erover eens dat de omgeving - het gemak waarmee je overal goedkoop aan voedsel kunt komen – de echte boosdoener is. Gezonde voeding bestaat niet. Dit bevestigen de dames van The Green Happiness: gezond eten is een levensstijl.

 

Nieuwe reactie inzenden

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.

Meer informatie over formaatmogelijkheden

CAPTCHA
Deze vraag wordt gebruikt spam-inzendingen te voorkomen. Let op: hoofdlettergevoelig.
Beeld-CAPTCHA
Voer de bovenstaande karakters in.